باید دلیل قافله هارا عوض کنیم
زین ومهار وزنگ ودرا را عوض کنیم

فرمان رسیده است که ما کاروانیان
رنگ سوءال وهنگ صدارا عوض کنیم

تاناله ها به بارگهء دوست پر کشد
باید همین دقیقه دعارا عوض کنیم

جای که دل نشسته نباشد مقام دل
بر خیز بیدرنگ که جا را عوض کنیم

گفتند جای چون وچرانیست ، دم مزن
لبیک گفته چون وچرا را عوض کنیم

بی برگی است توشهء این راه پر خطر
تسلیم محض گشته لوا را عوض کنیم

با این هوا ترا به پشیزی نمی خرند
آهی بکش که بار هوا را عوض کنیم

سر را برآستان قناعت فرو کشیم
این نفس بی حیای گدا را عوض کنیم

مشتی به فرق قاتل وفرعون «خود» زنیم
این نا نجیب دیده درا را عوض کنیم

تا بانگ بی محل نزند باز این الاغ
افسار این گزافه سرا را عوض کنیم

با حیله های عقل بجایی نمی رسیم
زیبنده تر بود که عصا را عوض کنیم

زهر هلاهل است ، دوا نیست ، می بخواه
تا با رضای یار ، دواراعوض کنیم

این راه را بپا نتوان رفت ، همسفر !
با سر چو اشک ره زده ، پا را عوض کنیم

این خوان ازاو وسرور این خانه اوست ، اوست !
گردن نهیم وپرت و پلا را عوض کنیم

تا اندرون پر است زلات ومنات «من»
سودی نمی کند که قبا را عوض کنیم

او عادل است وزیرک ومکارو با خبر
گیرم هزار دفعه عبا را عوض کنیم

چون سال های سال به « خود» سجده کرده ایم
حالاست وقت آنکه « خدا» را عوض کنیم !


صبا