از غبار قله های کوه،
شدند
بر
دره و
دهی
فرو
آب دریا کرد تبخیر تا گلو
خیمه بر صحرا نهادند فصل خو
از هوای تازه ی کردند بو
**
وقتی طوفان رنگ و روی شهر شست
در طلوع صبح نو بردند رو
عادت کوهی به شهر و ده نشست
وارثان اصلی را درهم شکست
فبروری 16 / 2010